يك مدرس ارتباطات معتقد است كه ذوق، استعداد و سرعت عمل بالا، روابط عمومی‌قوی، داشتن حس مسووليت اجتماعی و روحيه‌ی جسارت هوشمندانه و خطر پذيری، از مهمترين ويژگی های یک خبرنگار حرفه ای است.
     اكبر نصراللهی در گفت و گو با خبرنگار ایسنا افزود: متاسفانه خبرنگاران كشورمان به دلايل مختلف، کمتر از ويژگی‌های خبرنگاران حرفه ای برخوردارند اما هرچه اين ويژگی‌ها در خبرنگاران بيشتر باشد و بيشتر آن را به‌کار بگيرند، به همان اندازه حرفه ای ‌ترند.
     اين مدرس دانشگاه در تشريح ديگر ويژگی‌های خبرنگار حرفه‌ای افزود: ذوق و استعداد يکی از مهم‌ترين ويژگی‌های خبرنگار است؛ کسی بايد وارد عرصه‌ی جذاب، پرخاطره و در عين حال پر مخاطره‌ی روزنامه‌نگاری شود که ضمن داشتن استعداد ذاتی، از هنر واژه‌گزينی، شم خبری، حوصله‌ی زياد و نگاه موشکافانه و دقيق نيز برخوردار باشد و با پرهيز از احساسات، سعی کند كه رويدادها را همان طور که اتفاق افتاده‌اند، منتشر کند. 
     او افزود: اگر رسانه‌ای در انتشار خبری تعلل کند، رسانه‌ی ديگر همان خبر را منتشر می‌کند؛ بنابراين، کمترين تعلل و تاخير در انعکاس سريع رويدادها، به کاهش اعتبار رسانه و ادامه‌ی اين روند در درازمدت، به مراجعه مخاطبان به رسانه‌های رقيب، کاهش ميزان آگهی‌ها و در نتيجه به مرگ رسانه يا کم و بی‌خاصيت شدن آن منجر می‌شود. با این وجود  تاکيد مي‌کنم خبرنگار حرفه‌ای، در توليد و انتشار خبر، هيچ‌گاه "صحت و درستی" خبر را فدای "سرعت انتشار" آن نمی‌کند.
     نصراللهی داشتن اطلاعات وسيع و عميق را از تمايز مهم خبرنگاران عادی و حرفه‌ای عنوان کرد و افزود: مطالعه‌ مستمر در زمينه‌های مختلف و پشتوانه‌ علمی غنی، فهم خبرنگار را از خبر آسان‌تر و قدرت مانور او را در نگارش و تنظيم خبر بيشتر می‌کند.
     او ادامه داد: با توجه به گسترش روز افزون دامنه علوم و تقريبا غيرممکن بودن تسلط به همه آن‌ها، خبرنگار بايد ضمن تلاش برای کسب تخصص در يک يا چند رشته، خود را از دانستن اصول و کليات ديگر علوم بی‌نياز نداند.
     وی با تميز قرار دادن جسارت هوشمندانه و جسارت كوركورانه گفت:‌ رعايت سرعت و دقت به تنهايی كافی نيست، اگر خبرنگار ترسو باشد، نمی‌تواند به صورت حرفه‌ای فعاليت كند؛ يك خبرنگار حرفه‌ای بايد بتواند وارد عرصه‌های مختلفی كه كسی جرات ورود به آن‌ها را ندارد،‌ شده و هوشمندانه به آن بپردازد. . به گفته‌ نصراللهی خبرنگاران در مجامع و کنفرانس‌ها و به طور کلي در محل وقوع رويدادها، چشم و گوش رسانه و نيز چشم و گوش مردم بوده و از طرفی عهده‌دار وظيفه‌ کشف حقايق، انعکاس سريع و صحيح واقعيات و هشدار در مورد رويدادهايی هستند که به منافع ملی، اعتقادات، فرهنگ مردم و ارزش‌های انسانی آسيب مي‌رساند و از طرف ديگر، بايد با درک موقيعت رسانه، اختيارات، مسووليت‌ها و وضع رقيبان، به بقای رسانه بيانديشد.
     اين مدرس دانشگاه همچنين در مورد حق و حقوق خبرنگاران افزود:‌ مهمترين حق خبرنگار اين است که مسوولان، آن‌ها را نمايندگان افکار عمومی و مردم ببينند؛ متاسفانه در حال حاضر بسياری از مسوولان، خبرنگاران را همانند کارمندان خود و صرفا يک شخص حقيقی و عادی تصور می‌کنند و برخوردشان نيز متاثر از اين نگاه است؛ خبرنگاران به عنوان نمايندگان مردم حق دارند از همه چيز اطلاع داشته باشند، به راحتی بتوانند خبر کسب کنند و بموقع اخبار را در اختيار مردم قرار دهند اما متاسفانه در حال حاضر اين حق مسلم، تحت تاثير نگاه سنتی و غيررسانه ای برخی مسوولان، ناديده گرفته می‌شود.