«آلفرد» تاونسند روزنامه نگاري كه جنگهاي داخلي آمريكا (۱۹۶۱ تا ۱۹۶۵) پوشش خبري داد سي ام ژانويه ۱۹۴۸ به دنيا آمد. در طول تاريخ از زمان توسيديدس تا جنگهاي داخلي آمريكا، جهان جنگنويس فراوان به خود ديده است كه بسياري از آنان شاهد عيني نبردها بودند، اما آلفرد نخستين روزنامه نگاري بود كه حرفه گزارشگري جنگ را به وجود آورد و پس از او سمت «خبرنگار نظامي» در رسانه ها خلق شد. او بود كه نظر داد تا كسي از رموز و فنون نبرد آگاه نباشد و تاريخ و جغرافيا نداند و با سياست آشنا نباشد نخواهد توانست يك گزارش بيطرفانه و واقعي از يك فعاليت جنگي را كه حتي قابل استفاده براي يك ژنرال باشد تهيه كند. از زمان پيدايش گزارشگري جنگ، بيشترين تلفات نيز درميان روزنامه نگاران جنگنويس رخ داده است.
    آلفرد تنها به شرح صحنه نبرد ها اكتفا نمي كرد بلكه جزئيات حاشيه و اثر نبردها بر زندگي مردم و مزارعي كه صحنه جنگ قرار مي گرفتند به رشته تحرير در مي آورد. وي داراي چند پيك سوار بود تا گزارشهايش را به روزنامه ها برساند و عمدتا به صورت خبرگزاري عمل مي كرد. پس از اتمام جنگهاي داخلي آمريكا، آلفرد به نوشتن خاطرات خود از اين جنگها پرداخت. بسياري از مورخان جنگهاي داخلي آمريكا به نوشته هاي او استناد كرده اند.
    از كارهاي جالب آلفرد خريد زميني است كه صحنه يكي از نبردها بود و اين زمين در ايالت مريلند، اينك به نام او به صورت يك پارك عمومي در آمده و سنگر ها و جنگ افزارهاي بر جاي مانده به همان صورت نگهداري مي شود. او پول اين زمين را از محل فروش كتاب خاطراتش به دست آورده بود. آلفرد كه نام مستعار «گاث» برخود گذارده بود در سال ۱۹۱۴ در گذشت.

منبع : روزنامک

      مجله جيبی «ريدرز دايجست» كه ناشر آن مدعی است تيراژی بالای ۱۵ ميليون نسخه دارد و عمدتا با پست توزيع می شود پنجم فوريه سال ۱۹۲۲ انتشار خود را آغاز كرد.
     «دويت والاس» و همسرش «ليلا» در آن سال با يك وام پنج هزاردلاری اين مجله را راه اندازی كردند زيرا روزنامه ای كه در آنجا كار می كردند عذرشان را خواسته بود و نمي خواستند كه پس از آن، «كارفرما» داشته باشند. نخستين شماره اين مجله ۱۵۰۰ نسخه فروش داشت.
     انتشار مجله با قطع جيبی، ابتكار تازه ای بود، زيرا كه خواننده می توانست آن را در جيب و يا كيف دستی خود ببرد و با هر فرصتی كه به دست آيد، آن را بخواند.
     اين مجله با قطعی كوچك رقيب بزرگی برای كتاب شد، مخصوصا كه درهر شماره اش چند داستان كوتاه، خلاصه چند كتاب، مطالب دانستنی، مطالب بهداشتی و آخرين گزارشهای پزشكی، خبرهای جنايی، مطالب خواندنی. آخرين پيشرفتهای علمی و موضوعهای اجتماعي ــ فرهنگی را چاپ می كرد و هنوز اين روش را ترك نگفته است.
     اين مجله در طول عمر خود به ندرت به مسائل سياسی ـ اقتصادی روز پرداخته و اعلام داشته است كه تا قطعيت پيدا نكنند (تاريخ نشوند) به اين مطالب نخواهد پرداخت، زيرا كه از حرف تا عمل، فاصله ای طولانی وجود دارد و آنان نمی خواهد خواننده گمراه شود. سياست اين مجله براين پايه است كه تا می تواند از چاپ مطالبی كه خواننده را اغفال كند خودداری ورزد.

منبع: سایت مردمک

وداع با گمانه مرگ روزنامه ها

گزارش جدید انجمن جهانی روزنامه ها (WAN) حاکی از افزایش ۹۵/۹ درصدی شمارگان روزنامه های سراسر جهان نسبت به پنج سال پیش و رشد ۳۶/۲ درصدی آن نسبت به ۱۲ ماه گذشته است. انجمن جهانی روزنامه ها که در پاریس مستقر است در گزارش جدید خود اعلام کرده است: بر خلاف دیدگاه مرسوم مبنی بر کاهش شمارگان روزنامه ها و رسانه های مکتوب، رویکرد مردم به این ابزارهای اطلاع رسانی افزایش یافته است. گزیده ای از گزارش یاد شده را که در ششم فوریه ۲۰۰۷ از طریق ایمیل برای اعضای انجمن ارسال شده، بخوانید:

• در سراسر دنیا، بیش از ۴۵۰ میلیون نسخه روزنامه فروخته می شود.
• روزنامه ها ۴/۱ میلیارد نفر خواننده دائمی دارند.
• شمارگان روزنامه های رایگان نسبت به پنج سال گذشته دو برابر شده است.
• حتی در اروپا و آمریکای شمالی که دیدگاه تاثیر منفی صنعت نشر بر محیط زیست حاکم است، تیراژ روزنامه ها افزایش یافته است. (در آمریکای شمالی ۷۰ صدم درصد و در اروپا ۲/۱۲ درصد افزایش نسبت به پنج سال گذشته).
• شمار مجموع روزنامه های بهادار (قابل خرید در کیوسک های مطبوعاتی) برای نخستین بار در تاریخ، از رقم ده هزار عنوان گذشته که نشان دهنده ۱۳ درصدی نسبت به سال ۲۰۰۱ است. در سال ۲۰۰۱ در سراسر دنیا تعداد ۹۳۰/۸ عنوان روزنامه قیمت دار وجود داشت که این تعداد اکنون به ۱۰۴/۱۰ عنوان رسیده است.
• در سال ۲۰۰۱ خوانندگان به ۱۲ میلیون نسخه روزنامه رایگان دسترسی داشتند که این رقم در سال ۲۰۰۵ به ۲۸ میلیون در روز رسید. (۱۳۷ درصد افزایش)
• تحلیل انجمن جهانی روزنامه ها: آمارهای جدید نشان می دهند که در عرصه شمارگان روزنامه های جهان انقلابی به وقوع پیوسته و به راستی باید با گمانه «مرگ رسانه های مکتوب» خداحافظی کرد.

نشانی اینترنتی انجمن جهانی روزنامه نگاران : www.wan-press.org
ایمیل مدیر ارتباطات wan، آقای لری کیلمن : Lkilman@wan.asso.fr
* علاقمندان می توانند با عضویت رایگان در سایت اینترنتی انجمن اخبار و گزارش های این تشکل قدرتمند جهانی را روی ایمیل خود دریافت کنند.
مترجم : فرهاد فرجاد

نشریه انجمن صنفی شرکت های تاسیسات و تجهیزات صنعتی ایران
مدیر مسئول: مهندس مصطفی امیری فر
هیات تحریریه: مهندسان ابراهیم ابراهیمی، منوچهر اقبالی، مرتضی بنی احمد، احمد علی پیروز فرد، محمدمهدی تابع قانون، نصراله حقوقی، حمیدرضا قندهاری، منوچهر معتمدی کردستانی، سعید منوچهریان، محمود مودت.
امور سردبیری: محمد حسین دانایی
گزارش ها: منیژه فرهنگی
شماره ۱۲ ـ دوره جدید ـ پائیز ۱۳۸۵
قطع ۴- آ، کاغذ سفید، جلد گلاسه چهار رنگ، چاپ متن مشکی، ۱۰۰ صفحه، قیمت ۵۰۰ تومان
سر فصل های مطالب عمده این شماره:
      هنوز به ساحل امن نرسیده ایم ـ جوانان باید جای ما را در انجمن بگیرند ـ نگاه مجلس هفتم به بخش خصوصی، به ویژه پیمانکاری ـ تاریخچه تعلیمات فنی و حرفه ای در ایران ـ نظامی یکپارچه برای اجرای طرح های عمرانی ـ ارتباط فلسفه با آموزش مهندسی ـ مناقصه های اینترنتی و نقش آن در روابط اقصادی ـ استفاده از منابع انرژی تجدید شونده ـ اخلاق حرفه ای ـ جهان در انتظار تئوری های جدید ـ آلودگی هوا و راههای کنترل آن و ...

نشانی و تلفن:
تهران ـ خیابان مطهری، خیابان ترکمنستان، پلاک ۹۲
تلفن: ۸۸۴۳۵۹۰۰ ـ ۸۸۴۱۵۱۲۷  نمابر: ۸۸۴۱۰۵۰۰

     فرقی نمی کند در کجای دنیا ساکن هستید. هر جا که باشید، اگر نیم نگاهی به قفسه های مجله فروشی و میز کیوسک های مطبوعاتی بیندازید، نسخه ای از «نیوز ویک» را پیدا می کنید. این هفته نامه آمریکایی که در نیویورک سیتی منتشر می شود و توزیع بین المللی دارد، پس از «تایم» دومین هفته نامه بزرگ آمریکا از نظر تیراژ و درآمد فروش و آگهی) شناخته می شود. پس از آن، «یواس نیوز اند ورلد رپورت» سومین هفته نامه بزرگ آمریکاست.
     نیوزویک توسط «توماس جی.سی مارتین» در ۱۷ فوریه ۱۹۳۳ تاسیس شد. در روی جلد شماره نخست آن، تصویر هفت از رویدادهای هفته نقش بسته بود. در سال ۱۹۳۷ «مالکولم مویر» به ریاست و سردبیری آن منصوب شد. «مویر» لوگوی نشریه را از News - Week به newsweek تغییر داد و ضمن گنجاندن ستون های امضادار و انتشار ویراست های بین المللی (نسخه های ویژه فروش در خارج از آمریکا) به درج گزارش های تفسیری و تحلیلی اصرار ورزید.
     به مرور زمان، نیوزویک از پیکره پخته تری برخوردار شد و تمام اجزای نوشتاری یک مجله خبری را از اخبار فوری گرفته تا مرور و تفسیر و تحلیل در خود جای داد. این هفته نامه در سال ۱۹۶۱ توسط کمپانی واشنگتن پست خریداری شد و هم اکنون، بر اساس نظرسنجی اخیر گروه مطالعاتی «UCLA» پیرامون رسانه ها و مطبوعات، لیبرال ترین هفته نامه آمریکا به شمار می رود.

شمارگان و شعبه ها

     شمارگان نیوزویک از سال ۲۰۰۳به این سو، افزون بر چهار میلیون نسخه است که از این شمار، ۱/۳ میلیون نسخه در داخل آمریکا توزیع می شود. حدود یک میلیون نسخه دیگر مشتمل بر ویراست های ژاپنی، کره ای، لهستانی، روسی، اسپانیایی، عربی و نیوزویک اینترنشنال (به زبان انگلیسی) است. این هفته نامه همچنین یک برنامه رادیویی با عنوان «نیوزویک آن ایر» دارد که با مشارکت شبکه رادیویی «جونز» تولید می شود.
     دفتر اصلی آن در نیویورک سیتی مستقر است و ۱۶ دفتر دیگر نیز در لس آنجلس، شیکاگو، دالاس، میامی، واشنگتن دی.سی، دیترویت، بوستون، سان فرانسیسکو، پکن، کیپ تاون (پایتخت آفریقای جنوبی)، بیت المقدس، لندن، مکزیکوسیتی، مسکو، پاریس و توکیو دارد.
     زکریا، سرمقاله نویس صاحبنام نیوزویک و دبیر سرویس بین المللی این نشریه در ۲۹ نوامبر ۲۰۰۱ همراه با شماری از سیاست گذاران، کارشناسان خاورمیانه و اعضای سازمان های مطالعاتی در نشستی محرمانه شرکت کرد. این نشست به دعوت «پل ولفویتز» (معاون وقت وزارت دفاع) و با هدف تهیه گزارشی از نحوه تعامل با افغانستان و خاورمیانه پس از یازدهم سپتامبر و ارائه آن به جورج بوش و کابینه اش برگزار شد. باب وودوارد ( نویسنده نامی نیویورک تایمز و افشاگر ماجرای واتر گیت ) بعدها در کتابش با عنوان " حکومت انکار" پرده از حضور نامتعارف روزنامه نگاران در این نشست سری برداشت و خود زکریا نیز به رغم آنکه دستور اکید داشت از محتوای نشست سخنی به میان نیاورد، در مصاحبه با نیویورک تایمز، هر آنچه را می دانست بر ملا کرد تا قدرت روزنامه نگاری را به رخ دولتمردان بکشد.

منبع : دائرة المعارف اینترنتی ویکی پدیا ـ مترجم: فرهاد فرجاد

     اگر بخواهم مهمترین تفاوت رسانه‌های هلند با ایران را بگویم، به نظرم این است که قدرت رسانه‌های هلند با ایران اصلاً قابل قیاس نیست. آنجا رسانه‌ها، حرف اول را می‌زنند و سیاستمداران، به هیچ عنوان نمی‌توانند رسانه‌ها را نادیده بگیرند، در حالی که در کشور ما وضعیت رسانه‌ها  آنقدر بغرنج و تاسف‌آور شده که فقط می‌توانند اخبار سخنرانی‌ها را چاپ کنند و وضعیت تحلیل و تفسیر هم که معلوم است. 
      روزنامه‌نگاران هلندی می‌گفتند که ما هر موقع از شبانه روز بخواهیم، می‌توانیم به نمایندگان و وزرا و... دسترسی داشته باشیم و آن ها از این که ما ۶ صبح هم زنگ بزنیم و بیدارشان کنیم، ناراحت نمی‌شوند.  یکی از نمایندگان مجلس هلند در مورد دروغ گفتن در زمان انتخابات و فراموش کردن وعده‌هایشان، صراحتاً می‌گفت اگر این کار را بکنیم، رسانه‌ها ما را بدبخت می‌کنند و ما این قدر احمق نیستیم که دروغ بگوییم، و در مورد ارتباط با مطبوعات هم می‌گفت که باید همیشه در دسترس باشیم و رسانه‌ها بتوانند ما را پیدا کنند . هفت روز در هفته و۲۴ ساعت در روز، حتی روزهای تعطیل.
      همین تفاوت و تفاوت های دیگر باعث شده که در هلند با حدود ۵/۱۶ میلیون نفر جمعیت، روزانه ۴/۴ میلیون نسخه روزنامه منتشر شود و هیچکس هم برای انتشار نظریاتش، به کسب اجازه قبلی نیاز ندارد. البته ۴۵ درصد این تیراژ مربوط به روزنامه‌های ملی است و ۵۵ درصد آن به مطبوعات محلی اختصاص دارد. به طور مثال روزنامه تلگراف ۷۵۰ هزار نسخه تیراژ دارد و روزنامه مترو Metro نیز در تمام اروپا با ۲۲ زبان به طور رایگان منتشر می‌شود که در عرض ۱۰ ـ  ۱۵ دقیقه هم خوانده می‌شود.
     در هلند تقریباً روزنامه‌فروشی وجود ندارد و۷۷ درصد مخاطبان آبونه‌اند. این در حالی است که ۱۲ هزار نفر روزنامه‌نگار و ۱۴ هزار نفر سخنگوُ در این کشور مشغول به کارند. دو نکته جالب دیگر در مورد مطبوعات هلند این است که در هلند به زندگی خصوصی سیاستمداران اصلاً توجهی نمی‌شود و شما در مطبوعات، عکس یا خبری درباره زندگی خصوصی سیاستمداران نمی‌بینید، نه در مورد ازدواج، نه فرزندانشان، نه...
     نکته دیگر هم این است که در هلند، سازمان مستقلی وجود دارد که به طور دقیق، تیراژ، میزان فروش، میزان برگشت، تنوع مخاطبان و... مطبوعات را بررسی و منتشر می‌کند. این سازمان بیشتر برای کسانی کار می‌کند که می‌خواهند تبلیغات خود را به رسانه‌ها بدهند. در کشور ما از نظر برخی مدیران، هنوزاعلام تیراژ نشریه جزو اسرار! تلقی می شود و سازمان دولتی متولی کار مطبوعات، قادر نیست آن ها را وادار به اعلام میزان تیراژ خود کند و با کمال تاسف، هیچ جا به طور رسمی و مستند اعلام نمی شود که چه مقدار از نسخه های چاپ شده، بدون فروش مانده و به فاصله چند روز پس از انتشار، در قالب برگشتی و بلافروش، کامیون کامیون به کارخانه های مقوا و کارتن سازی فرستاده می شود.

برگرفته از : مهربانی و خرده ای دانایی

     پروفسور «سيدنی هوك» فيلسوف آمريكايی ۲۰ دسامبر  ۱۹۰۲ به دنيا آمد و ۸۷ سال عمر كرد. نظرات او كه خود از فلاسفه تجربی است، بيشتر در زمينه امور اجتماعی است. وی از جمله درباره روزنامه نگاری گفته است: رسانه همگانی نه تنها بايد اطلاع رسانی جامع و بی غرضانه كند و سطح دانايی مردم را به موازات تحولات روز بالا ببرد، بلكه زبان حال مردم، و وسيله انتقال عقايد و نظريات، و شناساندن اصحاب انديشه به جامعه ملی و جهانی باشد.
     وی تاكيد بر استقلال كامل رسانه های حرفه ای و بی طرف بودن روزنامه نگاران دارد و كشورهای صنعتی را از خريد رسانه ها توسط شركتهای غير تخصصی و كمپانی های بزرگ برحذر داشته و گفته است كه در اين صورت، ديگر مستقل و بی طرف نخواهند بود و رسالت خود را از دست خواهند داد. به نظر پروفسور هوك، روزنامه نگار نبايد مشغله و منافع ديگر داشته (مثلاكارمند دولت) باشد.
     وی معتقد به دنبال كردن رويداد های مهم روز و تعقيب اظهارات اساسی مقامات ارشد جامعه در روزهای بعد تا رسيدن به نتيجه و بحث عمومی درباره هريک بود (كاری كه در دهه های اخير در رسانه های ايران به فراموشی سپرده شده است).
    پروفسور هوك رويدادهای بين مردمی و اجتماعی (حوادث شهری) را آژيرهای ضعف جامعه دانسته كه به صدا در می آيند و اگر درست و ماهرانه توصيف و گزارش شوند، برای مردم عبرت آموز و برای دولت زنگ خطر خواهند بود تا مسئله را دريابد و دست به اصلاح كار و پيشگيری بزند. بنابراين، انتشار اين رويدادها كه برای همگان جالب و جاذبند، به زعم دكتر هوك، مقدم بر ساير گزارشهای مطبوعاتی بايد شمرده شوند و سردبيران كل و سردبيران اجرائی، انتشار اين نوع خبرها را اولويت دهند و بهترين خبرنگاران را مامور تهيه اين قبيل رويدادها كنند، خبرنگارانی كه مقدمات جامعه شناسی و حقوق بدانند، حساسيت كار را بشناسند و توجه داشته باشند كه چه می نويسند و چه كار مهمی را انجام می دهند.

برگرفته از نشریه اینترنتی روزنامک ـ ۱۵دیماه ۱۳۸۵

     با آغاز سال ۲۰۰۷ انتشار قدیمی ترین روزنامه جهان به نام« پست اچ اینریکز تید نینگار» متعلق به سوئد، متوقف شد. به گزارش روزنامه ال موندو، پست اچ اینریکز تید نینگار روزنامه رسمی سوئد که از سال ۱۶۴۵ منتشر می شود، از ابتدای سال ۲۰۰۷ از ادامه انتشار باز ماند. این روزنامه که اعلامیه های دولتی، اخبار مربوط به شرکت ها و ورشکستگی ها را منعکس می کرد، از اول سال جدید میلادی، تنها در اینترنت و در سایت اداره ثبت شرکت های این کشور منتشر خواهد شد.
      رئیس اداره ثبت شرکت های سوئد گفت: اگر چه توقف چاپ این نشریه متاثرکننده است اما انتشار آن در اینترنت، باعث دسترسی افراد  بیشتری به مطالب آن خواهد شد. به گفته وی،  این روزنامه نقش بسیار مهمی در انعکاس اخبار و اطلاعات قانونی سوئد ایفا می کرد. قرار است روزانه فقط سه نسخه از روزنامه« پست اچ اینریکز تید نینگار» برای زنده نگه داشتن سنت چاپ آن روی کاغذ منتشر و در کتابخانه های دانشگاهی بایگانی شود.

برگرفته از : روزنامه اعتماد - ۱۱ دی ۱۳۸۵

     در پی تظاهرات ممتد معترضين به انتخابات اخير كشور مكزيك و دو رئيس جمهوره شدن اين كشور، این روزها برخی روزنامه های آمريكا به ياد «سوفيا تردول» خانم خبرنگاری افتاده اندكه روند انقلاب خونين اوايل قرن گذشته مكزيك را پوشش داد، و ضمن مرور بر تاريخ روزنامه نگاری، او را نخستين «خبرنگار نظامی زن» ناميده اند و به شرح كارهاي او پرداخته اند. كاری كه هنوز عادت رسانه های وطن ما نشده است و روزنامه نگاران قديمی و سابق را به فراموشی سپرده اند كه باعث كاهش رغبت به روزنامه نگار شدن می گردد.
     بانو «سوفيا تردول» روزنامه نگار و نمايشنامه نگار آمريكايی سوم اكتبر ۱۸۸۵ به دنيا آمد و ۸۵ سال عمر كرد. مهمترين كار ژورناليستی وی، پوشش خبرهاي مربوط به انقلاب مسلحانه مكزيك در اواخر دهه دوم و اوايل دهه سوم قرن بيستم بود. تا آن زمان، هيچيك از روزنامه نگاران زن چنين جراتی به خود نداده بود كه در ميان آتش و خون و بی نظمی ناشی از آن، به تهيه خبر دست بزنند و از گلوله و خطرات ديگر نترسد.
     «تردول» در جريان انقلاب خونين مكزيك موفق شد كه در ۱۹۲۱ «پانچو ويلا» رهبر انقلابيون مسلح را در پناهگاهش بيابد و با او مصاحبه كند. انتشار اين مصاحبه در روزنامه «نيويورك تريبيون» سبب شد كه جهانيان صدای رهبر انقلاب مكزيك را بشنوند و به حمايت از هدفهای او برخيزند.
     بانو «تردول» در بازگشت از اين كار مهم (ماموريت مكزيك)، در كنار نوشتن خبر و مقاله، به نمايشنامه نويسی هم پرداخت و با نوشتن دهها نمايشنامه و داستان كه به صورت فيلم سينمايی درآمده اند، نام خود را در كنار نمايشنامه نگاران رديف اول جهان به ثبت رساند.

 انتشار روزنامه در يكشنبه ها

     هجدهم دسامبر ۱۷۹۶ (۲۱۰ سال پيش) «بالتيمور مانيتور» نخستين روزنامه در جهان مسيحيت شد كه در روز يكشنبه انتشار يافت. اين روزنامه از آن پس به انتشار خود در يكشنبه ها ادامه داد كه بعدا عموميت يافت. دهها سال است كه نسخه يكشنبه روزنامه هاي كشورهايي كه اين روز در آنجا تعطيل هفتگي است حاوي آگهي بيشتر به ويژه آگهي هاي «مردم به مردم» و اعلان هاي فروش كالاي ارزانتر و حراج است. محتواي روزنامه ها در يكشنبه ها عموما فيچر و مطالب آموزش عمومي است. روزنامه هاي يكشنبه در صفحات بيشتري چاپ مي شوند و ضمیمه های بيشتری دارند و بهاي تكفروشي شان هم بيشتر است. از آنجا كه در اين روزنامه ها خلاصه رويدادهاي هفته و تحليل آنها همراه با انبوه تصاوير چاپ مي شود خريداران بيشتري دارند و بعضي از مخاطبان، تنها روزنامه هاي يكشنبه را آبونه مي شوند و يا آن را از كيوسك ها خريداري مي كنند.
     این در حالی است که در کشور ما، به خاطر تعطیل میان هفته، مسئولان هفت روزنامه سراسري از منتشر نشدن روزنامه‌هاي خود در روز قبل از تعطیل خبر دادند!
     بر اساس گزارش خبرگزاری فارس، مسئولان روزنامه های كارگزاران، مردم سالاری، اعتماد، آفتاب، آفرينش، خبر، سياست روز، و چند روزنامه کم تیراژ و بی خواننده دیگر از منتشر نشدن روزنامه‌هاي خود در روز شنبه (روز قبل از عید قربان) خبر دادند! انگار نه انگار که اینها مسئولیتی در قبال خوانندگان از نظر اطلاع رسانی بر عهده دارند و هر جا چنین فرصت هایی پیش می آید، بی اعتنا به مخاطبان، تعطیل روزنامه را بر مسئولیت های حرفه ای خود ترجیح می دهند!

     مطبوعات از درون، یک بخش برون مرزی هم برای خود تعریف کرده است که در آن به وضعیت روزنامه نگاران کشورهای همسایه و مقایسه  چگونگی فعالیت آنها نسبت به روزنامه نگاران داخل کشور و نیز ارائه اطلاعاتی از مشهورترین چهره های عرصه روزنامه نگاری در جهان می پردازد. بخش اخیر با قبول همکاری دو مترجم مطبوعات سراسری میسر شده است. تا شروع فعالیت همکاران جدید، خبرهایی در ارتباط با جهان روزنامه نگاری را به نقل از صفحه رسانه روزنامه اعتماد بخوانید:
     ـ رئیس خبرگزاری مالزی (برناما) از تاسیس یک مرکز روزنامه نگاری اسلامی در جنوب شرق آسیا خبر داد. برای بحث پیرامون راه اندازی این مرکز، به تازگی ۲۰ روزنامه نگار از ۱۵ کشور اسلامی در کوالالامپور گرد هم آمده اند و تاسیس این مرکز را بسیار مثبت ارزیابی کرده اند. از ایران، سازمان خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا) با داشتن دانشکده خبر و ۶۰۰ دانشجو در رشته های مختلف خبرنگاری، برای آموزش روزنامه نگاران این مرکز، اعلام آمادگی کرده است.
     ـ سردبیران شش روزنامه در باکو، در اعتراض به سیاست های دولت جمهوری آذربایجان نسبت به رسانه های این کشور، دست به اعتصاب غذا زدند.
     ـ فدراسیون بین المللی روزنامه نگاران، محاکمه سه روزنامه نگار دانمارکی را از سوی دولت آن کشور محکوم کرد. این سه تن، که با انتشار مقالاتی، ادعاهای دولت دانمارک در باره وجود تسلیحات کشتار جمعی در عراق را مورد تردید قرار داده اند، ممکن است به حبس محکوم شوند.
     ـ فدراسیون ملی مطبوعات ایتالیا، بدون اطلاع قبلی، تصمیم به برگزاری یک  اعتصاب کوتاه مدت از سوی آژانس های خبری و روزنامه ها گرفت. هدف از این اعتصاب، اعتراض به طولانی شدن زمان تمدید قراردادها و بهبود شرایط کاری اعلام شده است.
     ـ خبرگزاری افه اسپانیا برای نخستین بار در طول ۶۷ سال تاریخ فعالیت خود، به سوددهی رسید. آلکس گریخلمو رئیس این خبرگزاری در همایش اروپا گفت: درآمد خالص آژانس خبری تحت مسئولیتش در سال جاری میلادی مبلغ ۱۵۰ هزار یورو است که نسبت به سال گذشته ۱۰۸ درصد افزایش نشان می دهد. درایران از میان دهها بنگاه خبری ریز و درشت و قدیمی و نو تاسیس دولتی و نیمه دولتی، حتی یک خبرگزاری که اندک سوددهی داشته باشد، وجود ندارد و بسیاری از آنها که کمترین تاثیری هم در امر خبررسانی ندارند، بی محابا برای تداوم کار بی خاصیت خود، از کیسه دولت هزینه تراشی می کنند.
     ـ شبکه بین المللی الجزیره، ماه گذشته پخش برنامه های انگلیسی خود را با شعار فرستادن خبرهای جنوب (جهان سوم) به شمال (کشورهای پیشرفته) آغاز کرد. رسانه های کشورهای عرب از این که الجزیره صاحب تریبونی بین المللی برای انعکاس نظرهای خود به جهان غرب شده است، با عنوان اقدامی غرور انگیز یاد کردند اما در جهان غرب، کسی به استقبال الجزیره نیامد و به آنها خوش آمد نگفت.