در حالی که ناشران ایرانی هنوز نتوانسته اند از گرداب مشکلات قدیمی مثل بحران کاغذ، ممیزی و مجوز دولتی رهایی پیدا کنند، صنعت نشر در بسیاری از کشورهای دنیا افق های جدید را در قالب کتاب الکترونیکی یا همان E-book تجربه می کند. موفقیت صنعت کتاب الکترونیکی در بعضی کشورها چنان چشمگیر بوده که حتی توانسته دنیای کاغذ و نشر و در نهایت اقتصاد کتاب را تحت تاثیر قرار دهد.

     امروز درست ۲۰ سال از روزي می گذرد كه يك روزنامه تمام رنگی به توزيع داده شد و اينك بيشتر روزنامه ها دارای چاپ رنگی شده اند.
    نخستين روزنامه انگليسی به صورت رنگی پنجم مارس ۱۹۸۶ انتشار يافت. قبلا روزنامه ها زير بار رنگی كردن هميشگی (روزانه) صفحات خود نمی رفتند و معتقد بودند كه متاع روزنامه «خبر» است و اگر خبر های خوب داشته باشند، مردم در هر شكلي كه باشد آن را خريداری می كنند. پس از انتشار بعضی از روزنامه ها به صورت رنگی و استقبال مردم از انها و اعلام اين نكته از سوی روانشناسان كه رنگی بودن باعث نشاط و ارضای خواننده می شود اين كار عموميت يافته است. مجله ها از دير زمان به صورت رنگی منتشر می شدند.
    نشريات در دهه ۱۹۹۰ همين مقاومت بی دليل را پس از قرار گرفتن پاره ای از آنها در اينترنت از خود نشان دادند و گفتند كه اديشن اينترنتی باعث كاهش تيراژ و در نتيجه اگهی آنها خواهد شد كه پس از مدتی تجربه نشان داد انها كه در اينترنت قرار نگرفتند تيراژ خود را از دست دادند و اينك تقريبا همه روزنامه ها اديشن اينترنتی دارند كه شمار مراجعانشان بيش از فروش نسخه های چاپی است.

برگرفته از : iranianshistoryonthisday

ذرّه، از بالندگی دریا شود

     نشریه آینه پژوهش، وبژه نقد کتاب، کتاب شناسی، و اطلاع رسانی در حوزه فرهنگ اسلامی، دیماه امسال، مرز صدمین شماره انتشار پیاپی را پشت سر گذاشت. این مجله نفیس فرهنگی که با انگیزه بهسازی پژوهش و نشر از طریق اطلاع رسانی، هر دو ماه یکبار منتشر می شود، اکنون هفدهمین سال فعالیت خود را سپری می کند.

صاحب امتیاز: دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم
مدیر مسئول: محمد تقی سبحانی
سردبیر: محمدعلی مهدوی راد
مدیر اجرایی: یدالله جنتی
ویراستار: عباس جباری مقدم
تهیه و نشر: پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی
قطع :۴ـ آ، کاغذ سفید با جلد چهار رنگ و متن مشکی، ۱۳۲ صفحه، قیمت ۵۵۰ تومان.
مطالب کلی این نشریه مشتمل بر موارد زیر است:
     مقالاتی که برای پژوهش های علمی و تحقیقی، ویژگی روش دهی داشته و یا به گونه ای با اهداف زیر تناسب داشته باشد:
ـ شناساندن متون بایسته تصحیح و ترجمه، یا طرح های شایسته پژوهش
ـ نقد و معرفی کتاب های تحقیقی و تخصصی
ـ گزارش تصحیح متون، تالیف و ترجمه های در دست اجرا
ـ معرفی تازه ترین کتاب ها و مقالات تحقیقی نشریات
ـ شناساندن مراکز علمی ـ فرهنگی و اهداف آنها
ـ اخبار پژوهشی و فرهنگی
     در بخشی از سخن آغازین شماره ۱۰۱ آینه پژوهش به قلم سردبیر آمده است:
     ...خداوند کارساز و بنده نواز را سپاس، که توفیق پیدا و پنهانش را رفیق ساخت تا بانیان این مجموعه، بتوانند صد شماره مجله را در پیش دید ارباب معرفت و جستجوگران حقیقت و دانشوران و صاحبان فضیلت قرار دهند...
     ...صدمین شماره را در اختیار خامه شما گذاشته ایم، صفحات آن را برای دیدگاه ها، اظهار نظرها، راهنمایی ها، نقد های شما گشوده ایم. فروتنانه خواسته ایم که بنویسید، نقد کنید، راهنمایی خود را در قالبی که مصلحت می دانید، عرضه کنید، و با این همه، بانیان مجله را بنوازید و از چه گونگی ها و چه سانی ها، سخن به میان آورید. از آرزوها و آرمان های کوتاه و بلند خود پرده بردارید و از چند و چون پژوهش ها بنویسید و پسند و ناپسند خود را در این صد شماره گزارش کنید...
     ...بانیان آینه پژوهش امیدوارند که مجموعه بپاید و در میان نشریات فراوان و مجلات بسیار کشور پیش برود، و امیدوارند همگنان های بسیاری بیابد، و نقد، معمولی تلقی گردد و چهره خوفناک آن زدوده شود و حالت خصم گنانه آن سترده گردد و همگان، بدان به گونه متمم کار خویش بنگرند و نه شکننده، و درهم کوبنده، و حیثیت رباینده، و ...
     ...جامعه کتابخوان نیز همین گونه بیاندیشند و برای نقد، چنین حسابی باز کنند و بدانند جز در مواردی بس اندک (و به لحاظ چه و چه هایی!)، به نقد نهادن کتابی، تحقیقی، اثری و ترجمه ای، نشانی است از شایان توجه بودن آن ترجمه، و بیانگر آن است که آن کتاب، ارج و ارزش مطرح شدن را دارد، و آن تحقیق، شایسته گفت و گو کردن است، و آن اثر، در حدی است که می سزد برایش وقت و سرمایه ای صرف و خرج شود.
     اکنون و از پس سال ها، تردیدی نداریم که تا حدود زیادی، چنین شده است، باید بیشتر و بیشتر شود، ایدون، ایدون، ایدون تر باد!

نگاهی به عناوین برخی مطالب این شماره:
     ـ ذرّه از بالندگی دریا شود، اشاره ای به ده سال اقبال شناسی در ایران، نوشته دکتر تحسین فراقی، ترجمه علی بیات
     ـ صوفیه از دید علمای شیعه در قرن گذشته، از علیرضا ذکاوتی قراگزلو
     ـ نشست نقد کتاب فلسفه سیاسی ابن سینا و تاثیر آن بر ادوار بعد،
     ـ سیری در تطور نهاد دادرسی در اسلام، از احمد کاظمی موسوی
     ـ زآن که شمشیر آشنایی می زند، از مهدی باقری سیانی
     ـ شیوه های بازیابی میراث مفقود اسلامی، از علی راد

نشانی و تلفن:
قم ـ چهار راه شهدا، اول خیابان معلم، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی
تلفن: (با کد قم) ۷۷۴۲۱۵۲ ـ ۷۷۴۳۱۸۹      نمابر: ۷۷۴۳۱۷۷

نشانی و تلفن:
تهران ـ خیابان کریم خان زند، خیابان سنایی، پلاک ۴
تلفاکس:   ۸۸۸۳۲۲۳۸

جشن ۱۲ سالگی انتشار ایران
     کارکنان تحریری و اداری روزنامه ایران روز پنج شنبه ۲۸ دیماه، دوازدهمین سال انتشار خود را در حالی به جشن نشسته بودند که با حضور سرزده ریئس جمهوری در جمع خود، غافلگیر شدند. هدیه ایران به ریئس جمهوری به خاطر این حضور غیر منتظره در جشن سالگرد آن، صدور کارت خبرنگار افتخاری روزنامه برای ایشان بود. ریئس جمهور در سخنانی در جمع کارکنان ایران، دستیابی این روزنامه به تیراژ میلیونی را مقدور دانست و توسعه جدی و فراگیر بخش شهرستانهای آن را مورد تاکید قرار داد.

اعتماد ملی هم یک ساله شد!
     وصف جشن یک ساله شدن روزنامه اعتماد ملی که کم کم دارد جای خالی روزنامه معتبر و حرفه ای شرق را پر می کند، بهتر از هر شرح و توصیفی، در یادداشت دردمندانه کریم ارغنده پور با عنوان راه صد ساله آمده است:
     «...در آستانه اولين سالگرد تشكيل روزنامه وزين اعتماد ملی قرار داريم. در بسياری از كشورها ـ و نه فقط در كشورهای توسعه يافته دموكراتيك بلكه حتی در جهان سوم و برخی كشورهای پيرامونی ـ سخن گفتن از سن و سال روزنامه‌های مهم، يعنی سنی به اندازه قدمت ۳ - ۲ نسل و يا بالاتر. در اينجا اما چندان شگفتی نيست كه بايد يك سالگی روزنامه‌ای را به جشن نشست! در سال‌های قبل از دوم خرداد ۷۶ وقتی در تحريريه روزنامه سلام بودم شبيه همين احساس را در آنجا داشتم. روزنامه سلام به عنوان منتقد دولت وقت، با وجود سن كم نسبت به روزنامه‌های دولتی با قدمت بيش از ۵۰ و ۶۰ سال، اهميتی به مراتب بيشترداشت...»
      «...بارها ديده شده كه برخی از اصحاب قدرت، كاركرد احزاب را انكار می‌كنند و برای اثبات سخن خود به پاره‌ای تجارب گذشته اشاره می‌كنند. سوال اين است كه وقتی كه امكان بهره مندی احزاب از همه حقوقشان وجود ندارد، چگونه كارآمدی آنها سنجيده و انكار می‌شود؟! قانون اساسی به عنوان يك منظومه واحد بايد در كليت مورد پذيرش باشد. جمهوريت اصل ترديدناپذير قانون اساسی است و برای آن هم، در فصول مختلف، راهكارهای مناسبی ديده شده، در حالی كه موقعيت نه چندان مناسب احزاب و رسانه‌هاي مستقل، بيانگر آن است كه باورمندی نسبت به اين مهم به‌طور جدی محل ترديد است. اين يك مشكل موضعی يا موقتی نيست بلكه مساله‌ای تاريخی و چالشی اساسی است كه بايد در مركز توجهات سياسی قرار گيرد. اين مساله در توسعه سياسی بر ساير مباحث تقدم دارد...»‌

نشانی و تلفن:
سازمان انتشارات فروهر ـ خیابان انقلاب، فلسطین جنوبی، شماره ۶  تلفن: ۶۶۴۶۲۷۰۴
سازمان جوانان زرتشتی تهران ـ خیابان حافظ شمالی، کوچه بامشاد، شماره ۷ تلفن: ۸۸۸۰۹۶۶۵

همشهری، ویژه امارات متحده عربی
صاحب امتیاز: موسسه همشهری
مدیر مسئول: حسین انتظامی
سردبیر: علیرضا معزی
سال اول ـ یک شنبه ۲۴/۱۰/۸۵ ـ شماره ۱۷۴
قطع: ۲۹ × ۴۰ ـ چهار رنگ ـ ۳۲ صفحه ـ کاغذ مکانیکال ـ قیمت ۲درهم
عنوان صفحات شامل: اخبار ایران ـ سیاست ـ اقتصاد جهان ـ اقتصاد ایران ـ اقتصاد امارات ـ خودرو ـ حوادث ـ جامعه ـ زندگی ـ فرهنگ و هنر ـ  جدول و سرگرمی ـ ورزش ـ  نیازمندیها ـ صفحه انگلیسی ـ صفحه عربی
سردبیر نشریه در صفحه اول این شماره در گزارش کوتاهی به خوانندگان نوشته است:

     «پس از دو شماره وقفه در ارتباط مستمر با خوانندگان همشهری امارات که در این دو روز بارها و بارها با تماس تلفنی، ارسال فاکس و حتی مراجعه حضوری، علت عدم انتشار را جویا شدند، اکنون دو باره کنار هم هستیم، با این توضیح که مسائل فنی و حرفه ای پیش آمده، که مانع از توزیع روزنامه در روزهای پنج شنبه و شنبه گذشته شد، رفع شده است...»

نشانی و تلفن دفتر تحریریه:
تهران ـ خیابان افریقا ـ کوچه تندیس ـ پلاک ۱۰
تلفن: ۲۲۰۵۹۳۸۶   فاکس ۲۲۰۴۷۳۳۶   (تلفن جدید پنج رقمی موسسه همشهری ۲۳۰۲۳ )

      یک روزنامه نگار کرمانی معتقد است اصحاب جراید باید به جامعه کرمان و شهر کرمان اهمیت بدهند و مشکلات، کمبودها و عقب ماندگی ها را به خوبی بررسی و بیان کنند و در متن کار باشند، چون فعالیت مطبوعات در این قالب، می تواند جامعه هدف را به خوبی پوشش دهد.
     محمدصادق طاهری سردبیر روزنامه حدیث می گوید: اگر اقشار خاص نظیر جامعه دانشگاهیان و افراد بی سواد را کنار بگذاریم، حدود ۶۰ تا ۷۰ درصد مردم عادی، جامعه هدف مطبوعات هستند، ولی متاسفانه بسیاری از رسانه ها، جامعه هدف را نمی شناسند و راه های فرهنگ سازی کامل را نمی دانند و به جای اینکه مشکلات و نیازهای جامعه هدف را پوشش دهند، فقط موضوعات خاصی را بیان می کنند.
     طاهری با بیان اینکه مطبوعات به جامعه آموزش می دهند، گفت: متاسفانه اغلب نشریات در خدمت قشر خاصی از جامعه هستند و مجبورند برای تداوم حیات نشریه خود، به آنها بچسبند و مخاطبان واقعی که روزنامه ها را از دکه ها می خرند، به نوعی فراموش شده اند.  
    علی کمساری صاحب امتیاز و مدیرمسوول هفته نامه همراه کرمان نیز گفت: مطبوعات استان از نظر کمی در وضعیت ایده آلی هستند، ولی به رغم تلاش های فراوان، تا رسیدن به وضعیت مطلوب حرفه ای فاصله زیادی دارند و در واقع تاثیرگذاری لازم را ندارند. 
     وی افزود: عدم برخورداری از کیفیت مطلوب حرفه ای دوعلت دارد. اول مربوط به عدم حمایت مالی است، چون اگر بخواهیم در استان، مطبوعات خوب و تاثیر گذار محلی داشته باشیم، باید شاهد افزایش حمایت از آن ها باشیم که این حمایت در شرایط کنونی تقریباً صفر است و دادن کاغذ به نشریات هم، دردی را دوا نمی کند. 
     مدیرمسوول هفته نامه همراه گفت: نبود روزنامه نگاران حرفه ای، دلیل دیگر بی کیفیتی نشریات است. طبیعتاً وقتی در حوزه مطبوعات با مشکلات مالی مواجه هستیم، مدیران مطبوعات امکان سرمایه گذاری برای پرورش روزنامه نگاران حرفه ای را ندارند که در اینجا نهادهای صنفی و اداره کل ارشاد نقش تعین کننده ای دارند. ذبیح الله بلوردی مدیرمسوول هفته نامه نگارستان نیز گفت: وضعیت مطبوعات استان از لحاظ کیفیت در سطح پایینی است و می توان گفت به جز دو سه نشریه محلی، بقیه کیفیت ندارند، اما از لحاظ کمیت تعداد آنها زیاد است.
     وی افزود: مطبوعات استان به یک کمیته ارزشیابی نیاز دارند تادر رفع نقاط ضعف و بسط نقاط قوت خود تلاش بیشتری داشته باشند. یکی از دلایل و مشکلات مطبوعات، تامین هزینه سنگین چاپخانه است که باعث شده عده ای فقط دنبال منابع اقتصادی باشند، اما نشریاتی هم که از لحاظ مادی تامین هستند، باز هم به کیفیت توجه نمی کنند. 
      وی به نداشتن سیستم توزیع مناسب در هفته نامه ها اشاره کرد و گفت: هر نشریه به شکل و شیوه خود، کار توزیع را انجام می دهد، اما توزیع باید به صورت صنفی با یک سیستم منظم انجام شود.

برداشت از خبرگزاری ایسنا ـ ۲۰/۱۰ ۸۵

     آیا می توان امیدوار بود یک جامعه عاری از فساد اداری وجود داشته باشد؟ این اتفاق نمی افتد جز اینکه «اداره ای» وجود نداشته باشد. تا زمانی که ادارات، نهادها، موسسه ها و بنگاه های دولتی وجود دارند، احتمال وقوع فساد، هرگز صفر نخواهد شد. اما می توان امیدوار بود جامعه ها بسته به اینکه کدام نظام سیاسی و اقتصادی را انتخاب کرده اند، میزان و ضریب فساد و فساد پذیری را کاهش دهند.
     برای اینکه میزان فساد اداری و اقتصادی در یک جامعه کاهش یابد، چه می توان کرد؟ کارآمدترین و نهایی ترین راه این است که کسب و کار و معیشت مردم را از چنگ دولت خارج کرد. اگر این اتفاق بیفتد تا اندازه قابل توجهی امکان فساد اداری و اقتصادی در جامعه کاهش   می یابد. در بخش خصوصی اصولاً صاحب سرمایه نمی تواند در ارتباط با کار خودش تخلف کند و به کارمندانش نیز اجازه این کار را نمی دهد. پایین بودن ضریب فساد اداری و اقتصادی در کشوری مثل دانمارک نسبت به چین همین موضوع است.
     احیای ارزش های اخلاقی با تبلیغات کارآمد و نیرومند، راه دیگر مبارزه با فساد اداری است. نظارت دایم بر ثروت، سطح زندگی و سطح زندگی کارمندان دولت در یک دوره زمانی معین، از دیگر راه های مبارزه با فساد به حساب می آید. اما یک راه بسیار سرنوشت ساز برای جلوگیری از فساد و کاهش احتمال آن، اجتناب از فساد استخدامی است. استخدام و ارتقای شغلی افراد در ادارات دولتی براساس توصیه ها و برخی مجوزهای خاص، فساد را افزایش می دهد. ایجاد نهادهای مستقل از دولت به ویژه کمک گرفتن از نهادهای مدنی، یک راه دیگر برای کاهش احتمال و امکان فساد به حساب می آید.
     سیاست زدایی از نظام اداری به ویژه دور کردن محیط های اداری از دخالت های احزاب و جناح های سیاسی، یک راه حل تجربه شده برای کاهش فساد اداری و اقتصادی در اکثریت جامعه ای کارآمد است. اما همه این موارد برای اینکه ضریب و میزان فساد اداری و اقتصادی کاهش یابد یک طرف، و وجود رسانه های خبررسانی آزاد نیز در طرف دیگر قرار می گیرند. تا وقتی مطبوعات و رسانه های مستقل از نهاد دولت و حکومت وجود نداشته باشند که متخلفان و مفسدان را افشا کنند، احتمال فساد کاهش نمی یابد.
     وجود رسانه ها و روزنامه ها و مطبوعات آزاد در هر جامعه ای به مثابه چشم و گوش مردم برای بررسی رفتارهای مدیران دولتی، یک موهبت است. مطبوعات و رسانه ها بدون اینکه هزینه ای بر دوش دولت بگذارند، از طریق کشف اخبار و گزارش ها و انتشار سریع و پرشمار آن در جامعه، راه نفوذ فساد را کاهش می دهد. خبرنگاران، گزارشگران و مقاله نویسان در مطبوعات آزاد می توانند و باید در شرایط آزاد، به کسب خبر پرداخته و از آن مهمتر بتوانند اخبار کسب شده را در اختیار خوانندگان و بینندگان خود قرار دهند. کشورهایی که در مبارزه با فساد کامیابی بیشتری به دست آورده اند آن دسته از کشورهایی هستند که آزادی مطبوعات در آنها نهادینه شده است.
     آیا ایران از این قاعده مستثنی است؟ نمی توان چنین ادعایی را پذیرفت. اگر نهاد دولت می خواهد مبارزه با فساد موثر باشد، راهی ندارد جز اینکه مطبوعات مستقل و آزاد و غیردولتی در آن نقش خود را ایفا کنند.
     در غیاب مطبوعات آزاد غیردولتی و در شرایطی که همه رسانه ها و روزنامه ها و مطبوعات وابسته به نهادهای حکومتی و دولتی باشند، درج اخبار مربوط به فساد اقتصادی، اعتمادی ایجاد نخواهد کرد. مردم و روزنامه خوانان در همه جامعه ها نشان داده اند به مطبوعات آزاد و مستقل اعتماد دارند. نمی توان از مطبوعات و رسانه های دولتی انتظار داشت همه واقعیت ها را درباره فساد دولتی اولا به دست بیاورند، ثانیا منتشر کنند و ثالثا مردم آنها را باور کنند. دولت نیز اگر می خواهد با فساد مبارزه کنند، باید به مطبوعات آزاد اجازه فعالیت دهد.

محمدصادق جنان صفت ـ  بیستم دی ۱۳۸۵ ـ روزنامه کارگزاران

     جلسات رسيدگی به كيفرخواستهای مطروحه عليه مديران مسوول روزنامه آفتاب يزد، روزنامه ورزشی گل و هفته ‌نامه پيام هامون در شعبه ۷۶ دادگاه كيفری استان تهران به تصدی صارمی رئيس افتخاری و اسلامی مستشاران دادگاه و با حضور اعضای هيأت منصفه مطبوعات به صورت علنی برگزار شد.
     به گزارش ايسنا، در اين جلسات پس از قرائت كيفرخواست و شكايت شكات خصوصی، مديران مسوول نشريات مذكور به دفاع از اتهامات انتسابی به خود پرداختند و هيأت منصفه پس از ختم جلسات، وارد شور گرديد و با اكثريت آراء مدير مسوول نشريه پيام هامون را مجرم شناخت و مستحق برخورداري از تخفيف در مجازات ندانست.
     هيات منصفه همچنين پس از شور، مديران مسوول روزنامه‌های آفتاب يزد و ورزشی گل را با اكثريت آراء مجرم تشخيص نداد.

     احکام نهایی سه پرونده مفتوح مطبوعاتی صادر شد و بر اساس آن، هر سه مدیر مسوول، تبرئه شدند.
     نخستین حکم مربوط به فریدون وردی نژاد بود. در جلسه اعتراض به حكم صادره برای وی از سوی شعبه ۱۰۳۸ دادگاه عمومی تهران، دادگاه تجديد نظر موضوع پرونده را مشمول مرور زمان دانست و برای وردی ‌نژاد قرار موقوفی تعقيب صادر شد. 
      گزارش ايسنا حاکی است، پرونده‌ای برای فريدون وردی ‌نژاد تشكيل شده بود كه قاضی حسينيان پس از بررسی و تحقيق لازم، وی را به ۱۲ ميليون ريال جزای نقدی محكوم كرد كه با اعتراض به حكم صادره، پرونده به دادگاه تجديد نظر ارسال شد. دادگاه تجديد نظر نیز موضوع مورد شكايت را مشمول مرور زمان دانست و برای اين پرونده قرار موقوفی تعقيب صادر كرد.
     دومین حکم نیز سبب تبرئه لطف اله زارعی قنواتی شد. مدير مسوول و صاحب امتياز نشريه‌ افكار ازاتهامات وارده تبرئه و در رابطه با توقيف موقت نشريه توسط هيات نظارت بر مطبوعات، قرار منع توقيف نشريه صادر، و انتشار مجدد آن را بلامانع اعلام شد
     سومین حکم تبرئه هم مربوط به رجب رحمانی، صاحب‌امتياز و مدير مسوول هفته ‌نامه‌ تاك كرج و مجيد طاهرخانی سردبير سابق نشريه‌ مذكور بود که هر دو از سوی شعبه‌ ۱۰۸۳ دادگاه عمومی تهران تبرئه شدند.

     اخيراً وزارت ارشاد از صاحبان سايت‌ها و وبلاگ‌ها خواسته است كه در سايت ساماندهی ثبت‌نام كنند و گرنه در پايان موعد مقرر با آنان برخورد می‌شود.
      آقای وزير ارشاد هم در توضيح اين مسئله گفته است، فقط می‌خواهيم صاحبان اين رسانه مشخص باشند تا اگر اتهامی می‌زنند قابل تعقيب باشد. در اين مسئله كه اين روزها مهمترين مسئله اهالی وبلاگ شده است چند نكته ضروری است.
اساساً اتهام‌های اخير كه باعث نگرانی دولت شده، هيچ‌كدام در وبلاگ‌های وبلاگ‌نويسان عادی نبوده است. عمده‌ترين اتهام در حوزه طرفداران آقای قاليباف و آقای احمدی‌نژاد به‌وجود آمد كه عليه يكديگر اتهام‌زنی آغاز كردند. هر دو دولتی و هر دو از يک جناح كه به‌هر‌دليل با هم نمی‌سازند. وبلاگ‌های عادی چه اطلاعاتی دارند كه اعلام كنند؟ تاوان مسئله برخوردهای درون جناحی را به چه دليل بايد وبلاگ‌نويسان عادی بدهند؟ تازه اگر ۲ نفر وبلاگ‌نويس عادی ناشناس چيزی بنويسند كه تاثيری در جايی ندارد.
اين قانون با توجه به اهميت و بافت اينترنت كه عالم"مجازی" نام گرفته حتماً قابل اجرا نيست. مصوبه‌ای كه نشود اجرا گردد، حرمت قانون را در جامعه از بين می‌برد. دولت بايد بيش از ديگران مواظب حرمت قانون باشد.
طبيعی است اگر كسانی از اين طرح استقبال كنند و يا حتی به اجبار نام‌نويسی نمايند، وبلاگ‌نويسان داخلی هستند. امكان فنی برخورد با وبلاگ‌نويسان خارجی كه وجود ندارد. خود آقايان بهتر از ما می‌دانند كه راه‌های مختلفی برای شناسايی و كشف وبلاگ‌نويسان داخلی هست. نتيجه عملی اين كار اين می‌شود كه وبلاگ‌نويسان داخلی محدود می‌شوند و وبلاگ‌نويسان خارجی جسورتر و خوانندگان نيز به اجبار به وبلاگ‌نويسی فارسی افراد خارج از ايران روی می‌آورند.
وبلاگ‌نويسی دفتر خاطرات شخصی افراد است. اگر رسانه هم بود بايد برای كنترل آن قانون نوشته شود. با مصوبه دولت نمی‌توان حقوق رسمی پذيرفته‌شده در قانون اساسی را محدود كرد. حتماً اگر نخواهند سياسی عمل كنند هيات تطبيق قوانين مجلس بايد اين مصوبه دولت را رد كند. جناب وزير ارشاد، بهتر است بی‌خيال شويد. آن‌هايی كه در دعوای قدرت مشكل‌آفرينی می‌كنند كه خودی هستند. آن‌ها را شناسايی كنيد و وبلاگ‌نويسی ‌نوپای فارسی را آسيب نزنيد.

برگرفته از وبلاگ محمد علی ابطحی- ۱۳/۱۰/۱۳۸۵

      از عنایت و کرامت شرکت مخابرات و ارتباطات سیار خودمان که قبض های آنچنانی برای مکالمات تلفن می فرستتد و سیم کارت هایی با مشترک همیشه دور از دسترس را با منت و نوبت!تحویلمان می دهند، لابد به اندازه کافی مستحضر هستید. حالا یادداشت کوتاه یکی از خبرنگاران را در باره موبایل های افغانستان بخوانید:
     ...به دنبال افزایش رقابت میان شرکت های خصوصی ارائه خدمات تلفن همراه در افغانستان، توزیع رایگان سیم کارت در این کشور آغاز شد. شرکت افغان بیسیم اعلام کرد تمام شهروندان افغان از این پس می توانند سیم کارت تلفن همراه را رایگان دریافت کنند. افغان بیسیم که پس از سقوط طالبان در سال ۲۰۰۱میلادی شروع به کار کرده است هم اکنون ۱۵۰شهرستان از ۲۶۴شهرستان افغانستان را زیر پوشش دارد...
     ـ راستی تعداد شهرهای تحت پوشش شرکت خصوصی تلفن همراه خودمان که آگهی های تبلیغاتی آن این روزها صفحات همه روزنامه ها را خفه کرده است، چند تاست؟!!

     چند هفته پیش سالروز وفات «پیتر کاکس» روزنامه نگار امریکایی بود که پس از عمری تلاش برای قبولاندن نظرخود مبنی بر این که بعضی روزنامه ها باید تک موضوعی شوند تا مردم تکلیف خود را بدانند، در سال ۲۰۰۴ در سن ۶۷ سالگی درگذشت. کاکس که قبلا سردبیری یک روزنامه بزرگ را بر عهده داشت، به این نتیجه رسیده بود که روزنامه های تک موضوعی (تخصصی) بهتر می توانند در رشته خود به جامعه خدمت کنند. مثلا روزنامه های ورزشی  به ورزش، روزنامه های آموزشی و پرورشی به بهبود کیفیت کار مدارس و روزنامه های پزشکی به پیشبرد این علم و آشناکردن مردم با علائم امراض و پیشگیری از ابتلاء به بیماری ها، و مخاطبان ضمن خرید روزنامه عمومی (حرفه ای ـ جامع)، برحسب علاقه یا نیاز به موضوع خاص، نشریات تک موضوعی را هم خریداری می کنند. کاکس می گفت که روزنامه های تک موضوعی هم حق دارند مطالب متفرقه بنویسند، اما به اختصار.
      وی، یارانه یا هر نوع کمک های دولتی و موسسات دیگر را تنها حق نشریات تخصصی و دارای موضوع خاص می دانست که در واقع، کمک به آموزش عمومی و رفع نیاز اعضای جامعه به حساب می آید. کاکس در اجرای نظر خود، از سردبیری روزنامه عمومی دست کشید و یک روزنامه مختص محیط زیست تاسیس کرد. این روزنامه « مین تایمز» نام داشت که از سال ۱۹۷۸ منتشر می شد و دارای خبرها و مطالب فراوان در باره زندگی در محیط زیست، ازخانه و غذا گرفته تا آب و دارو و رانندگی و ...بود.
     در کشور ما در سالهای گذشته قدمهای زیادی در رویکرد به نشریات تخصصی برداشته شده اما هنوز برای شناساندن آنها به جامعه، حرکت مطلوب صورت نگرفته است. مروری در آرشیو همین وبلاگ مطبوعاتی از بدو تاسیس تا امروز، لیست بلند بالایی از این نشریات وزین و پر محتوا را دراختیارقرار می دهد و این اطلاع رسانی همچنان با دقت و حوصله دنبال خواهد شد. برای دسترسی بهتر علاقمندان، همواره می کوشیم آدرس کامل و تلفن های این نشریات را در انتهای هر معرفی نامه بگنجانیم و اگر بازدید کنندگان وبلاگ، اطلاعات بیشتری در باره هر نشریه بخواهند سعی می کنیم آن را در اختیارشان قرار دهیم. اما در مقوله یارانه و کمک های دولت به رسانه ها و اشکالات و سوء استفاده های بسیاری که در این مسیر صورت می گیرد، جای حرف و انتقاد زیاد است و پرداختن به آن خارج از بحث مهم انتشار نشریات تخصصی است. در فرصتی دیگر، زیانها و ناکارآمدی این شیوه فساد برانگیر را بازخواهیم گفت.

     ...در این سال ها، توقیف نشریات، جوانمرگی وحتی مرگ پیش از تولد آنها، روند توسعه مطبوعات را در ایران با اختلال های جدی رو به رو ساخته است. درون مطبوعات، نگرانی نسلی از روزنامه نگاران جوان و خلاق نسبت به آینده حرفه ای و شغلی، و بیرون آنها، به هم ریختن مدام ذائقه ها و سائقه های روزنامه خوانی، امکان پاگیری و قوام و دوام یک سنت مطبوعاتی را به شدت ضعیف کرده است. گویا روزنامه نگاران خوش ذوق و توانا باید عادت کنند که خوش بدرخشند اما دولت مستعجل باشند و خوانندگان مشتاق دانستن هم باید از روزگار بیاموزند که در پی حقیقت بدوند اما دل به دوام رسانه ای نبندند.
     کاش می شد نهادهای سیاستگذار و ناظر در حکومت، در کنار همه ملاحظه ها و محاسبه ها و دغدغه هایی که دارند، از منظر توسعه و توسعه مطبوعات و لوازم و مقتضیات فرهنگی آنها هم به این مهم می اندیشیدند. امروز بالاترین مدار توسعه یافتگی در مطبوعات، متأثر از فرایند «توسعه برای ارتباطات» است که به گونه ای با مفهوم انسجام فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی نسبت دارد. این وجه از توسعه، سیاستی را پیشنهاد می کند که بر اساس عناصر فراگیر و درون زا مثل فرهنگ و موازین مشترک بتواند ساختارها، هویت ها و علایق متفاوت و پراکنده را متحد و یگانه سازد. به عبارت دیگر، میزان امید به آینده و سرزندگی عمومی و «انسانی شدن» تحرک و مشارکت شهروندان در عرصه سیاست و فرهنگ و اجتماع، نشانه هایی از توسعه ارتباطات است. روشن است که جامعه امیدوار و سرزنده و مشارکت جو، جامعه ای حساس و کنجکاو و فهیم و نقاد است که نخبگان و سرآمدانش دوست تر دارند مولد اندیشه و فرهنگ باشند تا «ابن مشغله» و گرفتاران یک لقمه نان، و البته آحاد شهروندان چنین جامعه ای هم، از آثار و نتایج چنین بینش و روش توسعه مدارانه ای منتفع می شوند...
     آمارتیاسن برنده هندی نوبل اقتصاد در سال ۱۹۹۸ که دغدغه های بسیار در زمینه «توسعه،آزادی و برابری» داشته و دارد، شرط تحقق توسعه را «حقوق مداری» و «مشارکت محوری» آن می داند. توسعه از آنجا و در آنجا آغاز می شود که به حقوق اساسی فرد و جامعه اعتنا شود و فرد و جامعه در فرایند های توسعه، کنشگرانی فعال باشند ...

روزنامه اعتماد ملی ـ آبان ۱۳۸۵

     ...استاد سید محمد محیط طباطبایی به روزنامه نگاری علاقه فراوان داشت و روزنامه را در ارتقای اندیشه و معنویت و بالابردن شعور عمومی بسیار مؤثر می دانست اما عقیده داشت که هر کسی نمی تواند وارد این قلمرو شود زیرا کوچک ترین غفلت موجب می شود روزنامه نگاری که به عقیده او «شریف ترین مشاغل» بود، مقام شریف خود را از دست بدهد و وسیله ای برای ادامه سلطه قدرتمندان و ثروتمندان و زورگویان و چپاولگران شود. محیط عقیده داشت روزنامه نگار باید «انسانی متدین، پاکدل و دلیر باشد و از تهدید صاحبان قدرت نهراسد و روزنامه را وسیله چاپلوسی و تملق و رسیدن به مقام نگرداند». پس از شهریور ۲۰ وی تصمیم به انتشار مجله «محیط» گرفت. نخستین شماره این نشریه وزین در شهریورماه ۱۳۲۱ در ۶۴ صفحه منتشر شد. محیط در سرمقاله نخستین شماره از خداوند یاری می خواهد زیرا خوب می داند که بدون یاری خدای یکتا، روزنامه نگار در دام هایی هولناک می افتد. یکی از این دام ها آن است که روزنامه نگار قلم خویش را برای مشوه کردن چهره نیکنامان روزگار به کار ببرد. سید محمد محیط طباطبایی که مردی متدین و آگاه است در این سرمقاله به نیایش می پردازد و می نویسد: «بار خدایا! هر که در این جهان دست به کاری می زند، سودی از آن می خواهد چنانچه ما نیز در این اقدام خود خدمت به مردم و رضای تو را خواهانیم. پس ما را به هر چه مصلحت و مایه پیشرفت کار است راهنمایی فرما».
     مجله محیط در آن دوران بحرانی پس از شهریور ۲۰ فقط در ۱۹ شماره منتشر شد. استاد زواره در این مورد می نویسد: «اگر چه مجله محیط، کوتاه عمر، کم حجم و کم شماره بود، اما از نظر محتوا، مجموعه ای است گرانبها و نام آن در تاریخ جراید و مطبوعات ایران جاویدان باقی خواهد ماند. در این مجموعه به موازات ترجمه هایی که از شاهکارهای ادبی جهان صورت می گرفت فصولی از تاریخ معاصر ایران و جهان روشن گردیده و اوضاع سیاسی روز مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و از بحث های اجتماعی و اخلاقی نیز غافل نشده است».
     کتاب «تاریخ تحلیلی مطبوعات ایران» یکی از مهمترین آثار باقی مانده از محیط طباطبایی است. مطالعه این اثر نشان که آن دانشمند بزرگ چگونه از محتوای مشهورترین مطبوعات عصر ناصرالدین شاه و مشروطیت آگاه بوده و به نقد و بررسی مقالات این نشریات پرداخته است. طباطبایی مهمترین مسئولیت یک روزنامه را آگاه ساختن مردم می داند و البته روزنامه نگاری را که تلاش می کند با طرح مسائل پیش پا افتاده، مردم را از اندیشیدن به مسائل اصلی و حیاتی جامعه باز دارد، متعهد نمی داند.
     او نفرت انگیزترین کار یک روزنامه نگار ناپاکدل را آن می دانست که بخواهد برای خوشامد صاحب قدرتی، باحیثیت یک انسان یا حزب یا گروهی بازی کند. او چنان آدمی را فاقد «شرافت روزنامه نگاری» می دانست و عقیده داشت که روزنامه نگار باید نقل قول ها و اظهارات و ادعا ها را مورد ارزیابی دقیق قرار دهد و با رعایت انصاف،عدالت و منطق به داوری بنشیند. طباطبایی بهترین روزنامه نگار را پژوهشگری می دانست که حب و بغض و عشق و نفرت را در داوری هایش به کار نگیرد و پیوسته تلاش کند حقیقت را بنویسد. او نیک می دانست که هر انسانی ممکن است در شرایطی خاص بدون آن که قصد خاصی داشته باشد دچار خطا شود. پس هر گاه که از خطای خود آگاه شد، در رفع آن بکوشد و به خطای خود اعتراف کند.

برگرفته از نگاهی به زندگی و آثار محیط طباطبایی ـ  روزنامه اعتماد  ملی ـ محمود  حکیمی.  شماره ۳۰ مهرماه ۱۳۸۵

     دنیای روزنامه نگاری، به رغم پیشینه نه چندان طولانی متأثر از پیشرفت لحظه به لحظه علوم ارتباطات، با دیروز خود فاصله فراوان دارد. اگر چه دشواری کار در ذات روزنامه نگاری است و در چهارگوشه دنیا، روزنامه نگاران هنوز پیر نشده می میرند،
اما به لحاظ ابزارهای اجرایی، فاصله روزنامه نگاری دیروز تا امروز، فاصله زمین تا ثریا است. امروز به واسطه توسعه علوم ارتباطات و شکل گیری شیوه های جدید روزنامه نگاری از جمله روزنامه نگاری آنلاین، اخبار و گزارش ها در سریع ترین زمان ممکن روی اینترنت قرار می گیرند و در سراسر جهان خوانده می شوند. اگر چه استفاده از سایت های اینترنتی بسیاری از شبکه ها و بنگاه های خبر پراکنی دنیا به واسطه طراحی و ظاهر ساده و کارآمد، آسان و مناسب برای هر قشری از کاربران است، اما مدیران این شبکه ها لحظه ای از نوسازی، اصلاح و حتی تغییر کلی سایت های خبری خود غفلت نمی ورزند.
     بخش آنلاین شبکه خبری بی. بی. سی یکی از همین موارد است که به رغم کیفیت بالا و تسهیلات زیاد از جمله سرویس چند زبانه و عملکرد مالتی مدیا (دسترسی به فایل های صوتی، تصویری از طریق متن گزارش ها و اخبار) کماکان در پی ارتقای کیفیت و انطباق با جدیدترین تحولات نرم افزاری و سخت افزاری دنیای اینترنت است. شبکه بی.بی.سی با هدف استقرار و توسعه نسل جدید سرویس های اینترنتی خود، به تازگی تفاهم نامه ای را با غول نرم افزاری جهان یعنی مایکروسافت به امضاء رسانده است. در این یادداشت تفاهم،چارچوب همکاری مایکروسافت و شرکت های زیر مجموعه اش با بی.بی.سی برای ارتقای سیستم های اینترنتی این شبکه تعریف شده است. مارک تامپسون مدیر بی.بی.سی دلیل اصلی این اقدام را احترام به منافع مخاطبان عنوان کرده و گفته است: ما برای اطمینان خاطر از توان رویارویی با چالش های دنیای دیجیتالی آینده و برای حفظ منافع مخاطبان خود، نیازمند مشارکت و همکاری با شرکت های پیشتاز در عرصه فناوری هستیم.

برگرفته از نوشته فرهاد فرجاد ـ روزنامه کارگزاران

به نام پاک آفریدگار دانا

     سر آغاز....
     رسم چنین است که در آغاز شماره های نخست هر روزنامه یا هفته نامه یا مهنامه،نویسندگان آنها از مقصدی که در نوشتن و پراکندن آن نامه بدیده گرفته اند، هرچند به کوتاهی و فهرست وار، یادی کنند و خواستی را که انگیزه پراکندن آن شده، برای خوانندگان شرح دهند.
     این یک رسمی بسیار نیک و سودمند است به شرط آن که نویسندگان نامه و گردانندگان دستگاه آن ، به آن چه که بنام مقصد می نویسند، از ته دل باور داشته باشند و یک غرض پلید را در پرده ریا و فریب نیارایند.
    مقصد نویسی در روزنامه و مهنامه، مانند مرامنامه نویسی در حزب هاست و چه زشت و زیانکاری است اگر کسانی چیزهایی بنام مقصد و مرام خود در دفترچه ای نویسند و بدست مردم دهند که خود به آنها باوری ندارند و بسا در پیرامون آنها نیندیشیده و حتی معنای آنها را نفهمیده باشند!
     نویسندگان مهنامه فروزا قول می دهندکه این مهنامه از این گونه زشتکاری ها به دور باشد بلکه با این سیاهکاریها نبرد کنند...                         نویسندگان

فروزا ـ سال یکم ـ شماره یکم ـ آبانماه ۱۳۳۰ ـ ۴۴صفحه  بها ۱۰ ریال

      هموطنان کلیمی ساکن تهران صاحب یک مجله فرهنگی، اجتماعی و خبری هستند که عمری ۸ ساله دارد. این مجله با مدیر مسئولی و سردبیری هارون یشایایی به صورت ماهنامه منتشر می شود و از طریق اشتراک و تکفروشی با بهای هرشماره ۵۰۰ تومان در اختیار علاقمندان قرار می گیرد. جلد مجله با کاغذ گلاسه در قطع ۴ ـ آ به صورت چهار رنگ چاپ می شود اما صفحات داخلی آن با کاغذ سفید و تک رنگ است. ماهنامه ارگان انجمن کلیمیان تهران ۵۲ صفحه دارد. اعضای هیات تحریریه افق بینا عبارتند از: دکتر یونس حمامی لاله زار، رحمن دلرحیم، سیما مقتدر، آلبرت شادپور، سارا حی، ماهیار کهن باش، فرهاد روحانی، شرگان انورزاده، لیورا سعید، بیژن آصف، الهام مودب، مریم حناسابزاده، مرجان ابراهیمی. امور هماهنگی هیات تحریریه با لئا دانیالی است. از بخش آموزش عبری این ماهنامه به چند لغت مطبوعاتی اشاره می کنیم:
ـ عورخ راشی = سر دبیر
ـ مئمار راشی = سر مقاله
ـ یلده هزمان = رویدادهای زمان
ـ مئمار = مقاله، گفته
ـ معرخت = هیات تحریریه
ـ سیفری یا = کتابخانه
ـ لهیترااوت = به امید دیدار!

     نشانی مجله و تلفن:
تهران ـ خیابان جمهوری اسلامی ،خیابان شیخ هادی، شماره ۳۸۵ طبقه سوم
تلفن : ۶۶۷۰۲۵۵۶ ـ  نمابر  ۶۶۷۱۶۴۲۹

     دکتر خانیکی : چیزی که ما آن را مطبوعه زرد می نامیم، مخاطب را به عنوان بازار یا کالا یا شیئ قلمداد می کند و مخاطب را در برخوردی  تعاملی مد نظر دارد. رسانه های زرد، الزاماْ با قطع متفاوت منتشر نمی شوند و ساده نویس نیستند. حتی توجه به جذابیت های ژورنالیستی به معنای زرد بودن آنها نیست و  در مرز حوزه آکادمیک و کار خبر رسانی فعالیت می کنند . اما در تعریف کلاسیک، هر چیزی که جنبه خبری در آن به جنبه تحلیلی اش غلبه داشته باشد و کمتر از تصویر استفاده کند، ممکن است ویژگی مطبوعات زرد شمرده شود.
     کاشیگر : من این را نمی پذیرم که تعریف مطبعه زرد فقط در اهمیت دادن به تیراژ و جذب مخاطب عام است . هیچ رسانه ای را سراغ ندارم که فقط بر اساس انگیزه تیراژ کار کند. اما هیچ رسانه ای هم نیست که به دنبال مخاطب نباشد. بحث بر سر صحت خبر است و این که چقدر مهم است که خبر پخش شده، صحیح باشد . به نظرم  باید این جنبه را برجسته کرد که ویژگی مطبوعات زرد، «فقدان کم ترین اخلاق» است. در نتیجه به جای انتشار اخباری که صحت و سقم آنها قابل بررسی است، به شایعات میدان می دهند .
     دکتر آشنا : به تعبیری می توانم بگویم نشریات زرد، رسانه های مقاومت هستند در برابر نشزیاتی که ادعا می کنند حقیقت در دست آنها است . نشریات متهم به زرد، یکی از کارهایشان شکستن هیمنه یکی از همین خوب های مرتب است. این کارکرد می تواند نهادینه شده همان شایعه سنتی ما باشد. بیانگر حقایقی است که بیان نمی شود. خرید این نشریات از سوی مردم، دلیل فضولی مردم نیست. مردم دنبال چیز هایی هستند که به آنها گفته نمی شود. می توان گفت سطل کاغذ باطله های بخشی از نشریات، ورودی بخشی از نشریات دیگر است و خبر هایی که شانس گذر از فیلتر رسانه های مصلح را پیدا  نمی کنند، شانس این را دارند که وارد تور نشریات زرد شوند !

منبع گزیده ها : ماهنامه خردنامه همشهری - مهرماه ۸۵

     بریده ای از سفرنامه سانسون - ص ۱۸
     ... وقتی مهندس فرانسوی خواست آب کوهرنگ را در زمان شاه عباس ثانی به زاینده رود سرازیر سازد، شیخ علی خان که آن وقت حاکم کرمانشاه بود، در نواحی کردستان و همدان املاک فراوان داشت، مانع این کار شد تا بتواند غلات و محصولات مختلف املاک و دهکده های متعدد خود را که در ایالت کرمانشاه و همدان داشت، در اصفهان به فروش برساند.
     این مرد به قدری نفوذ و قدرت داشت که منافع شخص او، بر منافع کشور رجحان داشت. به این ترتیب که شیخ علی خان به شاه قبولاند که آب کوهرنگ مضر، بد و زیان بخش است و آب زاینده رود را که تنها آب مشروب اصفهان می باشد، فاسد و آلوده خواهد ساخت! سایر امرا نیز نظر او را تایید کردند و طرح مزبور عقیم ماند.

منبع : چکیده های تاریخ - ص ۱۱۳۲

     روزنامه اطلاعات ۳۵ سال پیش در سرمقاله خود با عنوان« بازنشستگی در بخش خصوصی» ضمن اشاره به آئین نامه مصوب شورای عالی تامین اجتماعی چنین نوشته است:
     کارکنان مطبوعات که به اعتبار خدمت در موسسات مطبوعاتی جزو کارمندان بخش خصوصی محسوب می شوند، بارها  با مقامات دولتی به ویژه رئیس دولت در باره وضع استخدامی خود مذاکراتی داشته اند و نخست وزیر اظهار می کرد کارکنان مطبوعات اکثرا کارمند دولت هستند و از نظم استخدامی دولت برخوردار می شوند!
     کادر تحریری مطبوعات، غالبا کار دولتی دارند ولی از سر اضطرار، زیرا مطبوعات نمی تواند جوابگوی احتیاجات مادی آنها باشد و وضع زندگی کسانی که عمر خود را وقف  خدمات مطبوعاتی کرده اند و بجز این اشتغالی نداشته اند، همواره عبرت سایرین بوده است و اگر کسی برای ارضای ذوق و قریحه خود روزنامه نگاری را بر گزیند و کار دیگر دست و پا نکند، در روزگار پیری و از کارافتادگی، گرسنه می ماند و یا وقتی اجل رسید، خانواده آنها از هم می پاشد.
     مردم اکثرا فکر می کنند کار یعنی کار دولتی و طبعا کاری را که متکی به خزانه دولت و نظام استخدامی دولت نباشد، جدی نمی گیرند. در هر حال این آئین نامه اقدام مهمی خواهد بود در امر رفاه عمومی!

(روزنامه اطلاعات ـ مهرماه ۱۳۵۰)

     هم بازی مهران مدیری در یکی از نخستین سریال های طنز تلویزیونی که یک شبه ره چند ساله پیمود، مدتی است به نویسندگی روی آورده و براساس یکی از نوشته هایش، در نظر دارد کارگردانی فیلمی را نیز آغاز کند. به نوشته روزنامه همشهری، لاله صبوری گفته است از نیمه دوم سال آینده، قطعا ساخت یک مجموعه تلویزیونی را با استفاده از طرح ها و نوشته های خودش آغاز می کند.این هنرپیشه اخیرا بازی در یک سریال ۲۶ قسمتی بنام «این نه منم» را به اتمام رسانده است. کارگردانی این سریال آماده پخش را بهروز خلجی بر عهده دارد و قرار است بعد از ماه مبارک رمضان روی آنتن برود. مجموعه ۵۲ قسمتی شهرک ترافیک، عنوان سریال دیگری است که لاله صبوری به عنوان نویسنده در آن حضور دارد. این سریال در قسمت های ۱۰ دقیقه ای از شبکه دوم سیما پخش می شود و بازیگران آن پرستو گلستانی و نصراله رادش هستند.

     فهرست دقیقی از اسامی خبرنگاران دیروز و امروز تهران و شهرستان ها در دست نیست، اما هرجا مجال افتد، اطلاعات مستندی که به دست آید، دراین وبلاگ نقش می بندد. اینک فرصتی است که با شماری از خبرنگاران قدیم زنجان آشنا شویم.
     شش تن از روزنامه نگاران، نویسندگان و مدیران مطبوعات که زنجانی هستند و نامشان در تاریخ مطبوعات مربوط به سال های ۱۲۸۵تا ۱۳۷۵ آمده است، جهت آشنایی با نحوه کارشان در این جا معرفی می شوند:
۱- میرزا عیسی خان زنجانی ملقب به قانونخواه ناصرالمله که در سال ۱۳۰۹ روزنامه خبری«پروین خمسه» را در زنجان منتشر می کرد. وی پیش از آن، هفته نامه سیاسی مخالف زمان رضاخان را به نام «ناصرالمله» در تهران و در سال های ۱۳۰۲ و ۱۳۰۳ منتشر می کرد.
۲- اسحاق زنجانی یکی دیگر از روزنامه نگاران زنجان است که سردبیری مجله ماهانه سینمایی به نام«سینما و نمایشات» را در سال ۱۳۰۹ در تهران عهده دار بود. صاحب امتیاز این مجله علی وکیلی نام داشت.
۳- م.رحمان زنجانی، مجله ماهانه «راهنمای نرخ بنیاد در سراسر ایران» را که درباره تهیه و تنظیم نرخ و معرفی مصالح مطلب می نوشت، مدیریت می کرد. این مجله در سالهای ۱۳۴۰ تا ۱۳۵۱ در تهران منتشر می شد.
۴- رضا زنجانی مدیریت هفته نامه ادبی-هنری «اتمیک» را در سال ۱۳۳۱ در تهران بر عهده داشت. صاحب امتیاز اتمیک، مهندس حسن هنربخش بود.
۵- میرزا علی خان زنجانی که سردبیری روزنامه سیاسی «صبح صادق» را بر عهده داشت. این روزنامه توسط مرتضی قلی خان مؤیدالملک منتشر می شد. صبح صادق از معروفترین روزنامه های بعد از صدور فرمان مشروطیت در ایران بود و در تهران منتشر می شد و در روز گلوله باران مجلس شورای ملی، دفتر این روزنامه به گلوله بسته شد. مدیریت این روزنامه را مهدی قلی خان مؤید دیوان عهده دار بود.
۶- فخر الدین وفا زنجانی، مدیر هفته نامه سیاسی «شهاب» در سالهای ۱۳۰۱ تا ۱۳۰۳ در تهران بود. صاحب امتیاز شهاب، ملک افسری و سردبیر آن علی افضلی بود.

برگرفته از : نشریه شهاب زنجان با مدیر مسئولی محمد شکوهی - مهرماه ۱۳۸۵

     وبلاگ، مثل دفترچه خاطرات یا دست نوشته های روزانه یک فرد است. کسی بیاید و با تحکم بگوید تو حق نداری یادداشت روزانه بنویسی، جای خیلی حرف و حدیث به میان می آید. یکی اگر خیلی از خواندن یادداشت های دیگران ناراحت است، می تواند آن را نخواند. اخطار و هشدار و اخراج لازم ندارد.
     ماجرا از این قرار است که طبق نوشته روزنامه اعتماد به نقل از سایت آفتاب، مدیر یکی از خبرگزاری ها، از خبرنگاران خود خواسته است دست از وبلاگ نویسی بردارند و چون کسی این حرف را جدی نگرفته است، پس از خط و نشان کشیدن، یکی از آن ها را از کار بر کنار کرده است!مدیر خبرگزاری به این هم اکتفا نکرده و به دیگران پیغام داده است اگر دست از وبلاگ نویسی برندارند، سرنوشتی مثل خبرنگار اخراجی در انتظارشان است.

ما کجا ، آن ها کجا!

     قدیمی ترین باشگاه خبرنگاران آسیا، که متعلق به کشور تایلند است، به میمنت و مبارکی، نیمه دوم امسال به ۵۰ سالگی خود پا گذاشت. آن طور که خبرگزاری کم سن و سال فارس از شرق آسیا خبر می دهد، به مناسبت پنجاهمین سال تاسیس این باشگاه، مراسم ویژه ای در هتل اورینتال بانکوک برگزار شد. در این مراسم نمایندگانی از تمامی رسانه های مستقر در تایلند، مقام های دولتی، نمایندگان سفار تخانه ها و سایر سازمان ها و افراد مرتبط، حضور داشتند. این باشگاه، قدیمی ترین در نوع خود، در منطقه آسیا محسوب می شود و صدها عضو دارد. فکرش را بکنید اگر این جشن با همین ترکیب مهمانان، در گوشه ای از تهران بر پا می شد، تا امروز چه انگ ها و پیرایه ها که به روزنامه نگاران پاکدل و بیدفاع رسانه ها و بانیان برپایی این محفل بزرگداشت نمی بستند! 

منبع خبر: روزنامه کارگزاران ، شماره پانزدهم مهرماه ۸۵

     در زمان سلطنت محمدعلی میرزا و اوایل مشروطه، مرد آزادیخواهی که زبان روسی را خوب می دانست، در بانک استقراضی روس، معاون اول بود.این شخص میر سیدباقرخان نام داشت ولی مردم او را آقابانکی می گفتند. در همان اوقات، محمدعلی میرزا در صدد برآمد داش مشدی های چاله میدان را جمع کند و در میدان توپخانه غوغایی بر ضد مشروطه خواهان راه بیندازد اما انجام این کار پول لازم داشت و محمدعلی میرزا پول نداشت.لذا محرمانه به بانک استقراضی روس پیغام دادکه پولی جهت آن مصرف به او دهند. روس ها گفتند چون ایران مشروطه شده، پرداخت قرض باید با اجازه مجلس باشد اما اگر شاه، جواهرات واشیای نفیس گروی بدهد، به شخص او پول قرض می دهیم
     محمدعلی میرزا ناچار مقداری از جواهرات شخصی و لباس های مروارید دوزی ملکه را به بانک فرستاد و وجهی گرفت. البته این جریان کاملا محرمانه بود ولی آقا بانکی که از مردان آزادیخواه بود، بدون ملاحظه، تمام قضایا را برای صور اسرافیل فرستاد و روزنامه هم آن را بدون کم و کسری درج کرد. محمدعلی میرزا از روس ها گله نمود.آن ها هم در صدد تحقیق بر آمدند. میرسیدباقرخان بدون آن که کسی را متهم کند، صاف و پوست کنده به رئیس بانک گفت:کار،کارخودمن است! آن ها هم آقا بانکی را اخراج کردند.
     در همان اوقات درصددبرآمدند پولی به عنوان قرضه ملی از مردم جمع کنند و بانک ملی بگشایند. مرحوم ملک المتکلمین، مرحوم سید جمال الدین اصفهانی و عده ای از نمایندگان، راجع به این موضوع و فواید آن نطق هایی کردند. حسن استقبال بی سابقه به عمل آمد؛ حتی زن های چادری بدون ذکر اسم، النگوهای خود را در مسجد ها از دست در آوردند و برای سرمایه بانک تسلیم کردند.
     در عین حال دست های خارجی کارها رامختل می ساخت. سرانجام کسانی که برای قرضه ملی پول داده بودند و دست هایشان از همه جا کوتاه بود، شب هفتم محرم موقع روضه خوانی به تکیه دربار هجوم آورده و بست نشستند. شاه هم به آن ها جواب داد: «بروید پول هایتان را از مجلس بگیرید» و به این ترتیب نخستین اقدام برای قرضه ملی با شکست مواجه شد.

نقل از : اطلاعات ماهانه ـ تیرماه سال ۱۳۳۷

     بخش مطبوعاتی ـ فرهنگی سفارت هند در تهران، یک مجله جالب و خواندنی منتشر می کند که «آئینه هند» نام دارد. این مجله در قطع آ ـ ۴با جلد و کاغذ گلاسه و رنگی در ۵۲ صفحه، هر دو ماه یک بار به چاپ می رسد و ۱۰۰۰ نسخه تیراژ دارد. با توجه به نزدیکی های فرهنگی بین ایران و هند، مطالب و عکس های این نشریه برای خواننده ایرانی دلنشین و پذیرفتنی است و می توان با مرور آن، سیر و سیاحتی دیداری و نوشتاری با شگفتی های این سرزمین داشت.
     روی جلد شماره مردادماه «آئینه هند» با تصویری ذهنی از الهه دورگا زینت یافته است. «قلعه سرخ دهلی، سمبل قدرت» ترجمه مریم حسینی، شکارچیان سندربن، حزین شهرآرا و حزن شهرآشوب از عیسی کریمی، هیماچال سرزمین خدایان ترجمه حسین کرمیار، دریاچه مانسار، گلدوزی کشمیری، و جایگاه فستیوال ها در هنر هند، عنوان بخشی از مطالب و عکس های شماره ۱۱ این مجله است. علاقه مندان می توانند با نشانی زیر مکاتبه نمایند تا آئینه هند برای آنها به طور رایگان فرستاده شود.

مدیر مسئول آئینه هند: آی.پی. مهاتان (دبیر اول)
مترجم و ویراستار: سید عبدالقادر هاشمی
نشانی دفتر: تهران ـ خیابان میرداماد، شماره ۴۶  تلفن و نمابر: ۸۸۷۴۵۵۵۷

     خواندن روزنامه یکی از اموری است که به صورت کارهای روزانه بیشتر افراد در دنیا بوده و معمولا زمان خاصی را در طول روز به این کار اختصاص می دهند. با ورود تکنولوژی و اینترنت به دنیای خبر و خبررسانی، تحولات عظیمی در این زمینه رخ داده است و افراد در عرض چند دقیقه از اخبار سراسر دنیا از طریق سایت خبرگزاری ها و روزنامه ها مطلع می شوند.پیشرفت ها به حدی است که برخی اوقات، پیش از چاپ روزنامه بر روی کاغذ، اطلاعروزنامه خوانی آن لاینات بر روی سایت قرار می گیرد و کاربران می توانند به راحتی از آن ها استفاده کنند.
     در دسترس بودن اینترنت برای مردم در هنگام کار و در منازل باعث شده بسیاری از آن ها به جای خرید روزنامه های کاغذی، به سایت های مربوطه مراجعه کرده و اخبار را پیگیری کنند. این روش، روز به روز در کشورهای پیشرفته و مکان هایی که دسترسی مردم به کامپیوتر و اینترنت بیشتر است، فراگیرتر می شود. تحقیقات تازه نشان می دهد در امریکا تعداد کاربرانی که روزنامه ها را از طریق اینترنت خوانده اند با ۳۰ درصد رشد نسبت به سال گذشته رو به رو شده است. طبق این تحقیق، کاربران اینترنتی روزنامه ها ۵/۵۵ میلیون نفر در ماه بوده که ۳۱ درصد رشد را نسبت به ماه مشابه ار سال ۲۰۰۵ نشان می دهد. این آمار همچنین حاکی از آن است که در حال حاضر بیش از یک سوم کاربران اینترنتی امریکایی، از سایت های روزنامه ها برای خواندن خبرها استفاده می کنند.
     بدیهی است روی آوردن کاربران به استفاده از سایت های اینترنتی به نفع روزنامه ها نخواهد بود، زیرا آنها علاوه بر از دست دادن مشتریان، تبلیغات خود را نیز از دست خواهند داد. در این راستا، مقاومت سودی نخواهد داشت و نهایتا در چند سال آینده اکثر روزنامه ها به سایبر ژورنال تبدیل خواهند شد و می بایست روش کسب درآمد خود را تغییر دهند. 
     با توجه به روند رشد فناوری و اطلاعات در جهان، بسنده کردن روزنامه ها به روش های سنتی و درآمد های حاصل از آن، بسیار ساده لوحانه است و می بایست تلاش خود را برای تغییر روش آغاز کنند. 

سید محمد تقی رسولی - بر گرفته از همشهری

خدمت به مطبوعات حرفه ای و بی طرف

     یک مصوبه دولتی در ۵۸ سال پیش، نشان ازحساسیت حکومت وقت نسبت به بی طرفی مطبوعات دارد و شورای وزیران، مسئولان دولتی را بر اساس این مصوبه، از پرداختن به کار روزنامه نگاری منع کرده است. متن مصوبه دولت هژیر که در شهریور سال ۱۳۲۷ در باره مطبوعات عمومی به تصویب رسیده، درخور تامل است:
     ...مصوبه شورای وزیران (دولت هژیر) با سه هفته تاخیر در ۲۹ شهریور سال ۱۳۲۷ برای اجرا به ناشران روزنامه های عمومی ( حرفه ای ) کشور ابلاغ شد. طبق آئینامه تازه که هشتم شهریور به تصویب شورای وزیران کابینه هژیر رسیده، حقوق بگیران سازمان های دولتی تا زمانی که شاغل هستند، نمی توانند سردبیر و یا عضو تحریریه نشریات عمومی ( غیر تخصصی و غیر حزبی) باشند. در ابلاغیه دولت آمده است که مقررات تازه از اول مهر ماه (سال ۱۳۲۷ هجری) به اجرا در خواهد آمد...
     ...عبدالحسین هژیر نخست وزیر وقت در توجیه این مصوبه، در یک نطق رادیویی گفت بسیار دیده شده که خبرنگار و یا دبیر یک حوزه خبری، کارمند همان وزارتخانه و دستگاه دولتی است و این، یک روزنامه نگاری سالم و بی طرفانه نیست و این مصوبه برای خدمت به مطبوعات حرفه ای است که باید بی طرف باشند، نه بر ضد آنها.

منبع: روزنامه کارگزاران - ۲۹ شهریور ۸۵

     در عصر انقلاب ارتباطات، جستجوگر اینترنتی گوگل ٬ دسترسی به روزنامه های ۳۰۰ سال پیش را امکان پذیر کرده است. بخش فرهنگی و آکادمیک موتور جستجوی گوگل به کاربران خود وعده داد به زودی سرویس جدیدی به نام جستجوگر بایگانی اخبار (Google News Archive Search) ارایه می کند که می توانند مقالات چاپ شده در روزنامه های پیش از سالهای ۱۷۰۰ در آمریکا رامطالعه کنند. در این سرویس ، گوگل به طور مستقیم کاربران را به سایت رسمی روزنامه ها هدایت می کند و در آنجا بنابر سیاست هر روزنامه، مقاله ها به طور رایگان یا غیر رایگان در اختیار کاربر قرار می گیرد، بدون آنکه گوگل از این کار سودی برای خود در نظر بگیرد. بدین ترتیب در آینده نزدیک مجموعه ای از همه مقاله های چاپ شده در روزنامه های معتبر جهان در اختیار علاقه مندان قرار می گیرد و شما نیز می توانید با یک جستجوی ساده تا عمق ۳۰۰ سال آرشیو مطبوعاتی در دل تاریخ به پیش بروید !
     بیشتر روزنامه های معتبر آمریکایی از این اقدام گوگل استقبال کرده و قبول کرده اند مقاله های خود را که تا سال ۱۹۸۱ به صورت دیجیتالی و قابل جستجو در آمده است، در اختیار گوگل قرار دهند.

منبع خبر : AFP

عریضه ای در باب ایجاد سانسور

پنج شنبه ، ۱۹ ربیع الثانی ۱۳۰۲ - صبح بسیار زود، خانه صدر اعظم رفتم. منزل آقا رضا خواجه پیاده شدم. صدر اعظم اندرون بود. بیرون نیامده، مدتی آنجا نشستم. بعد خدمت شاه رسیدم. عریضه ای دیروز عرض کرده بودم، جواب دادند.
     این عریضه به جهت این بود که شاه را ملتفت کنم که انگلیسی ها با من عداوت دارند؛ به واسطه عدم مراوده که با آنها دارم و خبرچی آنها نیستم و احتمال دارد که روزنامه «اطلاع» را متزلزل کنند. دستخط خیلی خوبی شاه نوشته بود و همچنین عریضه ای که پریروز داده بودم در باب ایجاد «سانسور» به جهت کتب چاپی و غیره، خیلی پسند فرموده بودند. مقرر شده بود این کار به من رجوع شود. عضدالملک می گفت: «در غیاب تو، خیلی از تو تعریف فرمودند». خلاصه، بعد از ناهار خانه آمدم.

نقل از : روزنامه خاطرات اعتمادالسلطنه - جلد ۱ - صفحه ۳۸۱