حرفه اي به نام " توزيع " روزنامه

     از همان نخستين روز انتشار روزنامه « نيويورك سان ديلي » در چهارم سپتامبر سال 1833 كه نخستين روزنامه يوميه بشمار مي رود حرفه اي به نام « روزنامه فروشي » به وجود آمد و نخستين روزنامه فروش به نام بارني فلاهرتی Barney Flaherty به ابتكار خودش از اين چهار راه به آن چهار راه و از اين رستوران به آن رستوران مي دويد و با صداي بلند تيتر اول روزنامه را جار مي زد تا مردم جلب شوند و بخرند و از همين روز واژه « نيوزبويNewsboy » مصطلح و " بارني " با آن خطاب شد كه تا به امروز موزعين جرايد را با همين عنوان خطاب مي كنند.
    فروش روزنامه سپس علاوه برچهار راهها در كيوسيك هاي ثابت و متحرك ( نيوز ستند ) فروخته مي شد كه به تدريج صندوقهاي خودكار و توزيع خانه به خانه ( هوم دليوري ) جاي آن را گرفته است. برخلاف تصور در كسب و كار روزنامه ، تحريريه و آگهي ها حرف اول را نمي زنند ، اين توزيع خوب و كارآمد است كه يك روزنامه را موفق مي سازد .زيرا ، وقتي كه روزنامه توزيع خوب داشته باشد ، همه مي خواهند در آن مطرح شوند و هركس مي كوشد كه آگهي اش در آن چاپ شود. علت پايين بودن تيراژ روز نامه ها در كشورهاي معروف به جهان سوم نارسايي توزيع و نبودن توزيع خانه به خانه جرايد روزانه است. اديشن اينترنتي روزنامه ها كه از نيمه دهه 1990 باب شده تنها بر اهميت روزنامه افزوده است و كمكي به درآمد آن نمي كند . روزنامه اي كه اديشن اينترنتي خوب داشته باشد مورد توجه مقامات و شخصيت هاست كه مي خواهند خود و افكارشان در آن مطرح شود.

منبع : http://www.iranianshistoryonthisday.com
انوشیروان کیهانی زاده